Golden Week: The Finale

จบแล้ว… (ในที่สุด)

Golden Week ภาคสุดท้าย เขียนหลังจากที่ผ่านมาแล้วเดือนครึ่ง เอนทรี่นี้เขียนซะยาวมากกก ก็.. ค่อยๆอ่านไปก็ได้อ่ะนะ คือเราอาจจะดองมันไว้สองอาทิตย์

เรามีสอบใหญ๋วันที่ 22 23 นี้แหละ แล้ววันที่ 24 25 ก็เป็นทริปของโรงเรียนจัดไปเที่ยวค้างคืน (สอบเสร็จปุ๊ปก็ไปเลยว่างั้น)

มีคนบอกว่า เราอัพแต่เรื่องเที่ยว ไม่ค่อยอีพเรื่องชีวิตของเราเลย.. คือก่อนหน้านี้เราว่าเล่าเรื่องเที่ยวมันก็น่าจะสนใจกว่า เดี๋ยวเราคงได้อัพเรื่องเที่ยววันที่ 24 25 อีกครั้งนึงแล้วหลังจากนั้นคาดว่าคงจะเข้าสู่โหลด blog ปกติ แบบเดิมที่เราเคยเขียนตั้งแต่สมัยที่เป็น divine-vivacity

หลายคนคงไม่รู้จักบล็อกนั้น 55 เดี๋ยวไว้จะมาอธิบายให้ฟังวันหลัง

เอ้อ จะบอกว่า เวลาพิมอะไรใน tab search อ่ะ เราเปิดดูได้นะ เคยไปดูครั้งนึง อ่าน search keyword แต่ละอันแล้วก็ฮามากกก เดี๋ยวไว้จะมาเล่าทีหลังนะ ส่วนตอนนี้ก็เป็นเวลาของ…

 

 

Golden Week :

The Finale

3 พฤษภาคม

วันนี้เป็นวันเด็ก!!! (ของญี่ปุ่น)

วันเด็กเป็นวันหยุดของที่นี่ด้วย ดีมากๆ

 

และวันนี้เราก็ไข้ขึ้น = =” สงสัยเที่ยวหักโหมไป ไม่ค่อยนอนมาก 55 วันนี้เป็นวันที่ 5 ละที่เที่ยวติดกัน

 

วันนี้ตื่นมาปุ๊ปเราก็ออกเดินทางโดยรถไฟไปที่…

โกเบ!!!!

 

โกเบเป็นเมืองที่สวยและใหม่มาก… เนื่องจากมันเคยมีแผ่นดินไหวครั้งนึง เลยพังไปเกือบหมด (มีในวิทย์พื้นปีที่แล้วด้วย จำได้มั้ย???)

 

 

อย่างแรก… เราก็ไปที่ศาลเจ้า

(สงสัยบ้างมั้ยว่าทำไมไปแต่ แนววัดกะศาลเจ้า 55+)

 

จากนั้น… เราก็ไปที่งานดอกไม้ คือว่าช่วงที่เราไปโกเบนี่ เค้ามีจัดงาน Flora Festival พอดี

 

มาดูตัวอย่างที่เค้าจัดแสดงดีกว่าๆ

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

โหลดรูปกันแทบกระอักเลยดีเดียว 55+

แต่สวยจริงๆอ่ะ นับถือคนทำ พอหมดวันก็ต้องมาทำใหม่ = =”

 

 

อย่างที่เราบอกไปว่าวันนี้เป็นวันเด็ก ในเมื่อเป็นวันเด็กก็ต้องมี…

 

คิดว่าหลายคนคงเคยเห็นในการ์ตูนแล้ว

 

เป็นธรรมเนียมว่าถ้าบ้านไหนมีลูกชายพอวันเด็กก็จะติดปลานี้ไว้หน้าบ้านเป็นสัญลักษณ์  คือปลาชนิดนี้เป็นสัญลักษณ์ของความอดทน สามารถฝ่าฟันอุปสรรคได้

 

 

บรรยากาศในงานก็คึกคัก มีคนเยอะเหมือนกัน

 

มีตัวตลกมาบิดลูกโป่งเป็นรูปหมีพูด้วย เกิดมาพึ่งเคยเห็น 55 ธรรมดาจะเห็นแต่พุดเดิ้ล อะไรงี้

 

อันนี้ก็บรรยากาศข้างในนะ

 

จะบอกว่าเรายังสูงไม่ถึงเอวเค้าเลย 55+

 

เสร็จแล้วเราก็ไปเมืองอังกฤษ (แปลจากภาษาญี่ปุ่นก็น่าจะประมาณนี้แหละ) ถ้าใครเห็น facebook เราเมื่อเดือนที่แล้ว ก็คงจะรู้ว่ามันมี…

 

ข้างบนมันเขียนว่า ห้องของ Sherlock Holmes เปิดครั้งแรกที่ญี่ปุ่น (พยายามโชวฺ์พาวภาษามาก 55)

 

เอาจริงๆข้างในก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษเท่าไหร่ มีแค่ให้เราเปลี่ยนชุดได้นั่นแหละ

 

ตอนนั้น เปลี่ยนปุ๊ป ก็ให้เพื่อนใช้ไอโฟนถ่ายให้แล้วก็อัพเลย เป็นรูปนี้อยู่ในหน้าเฟสบุ๊ค

เราก็เขียน caption ว่า “ อยู่ญี่ปุ่น แต่อยากเป็น Sherlock Holmes 55”

(original คือรูปนี้)

 

อัพไปแปปนึง คอมเมนท์ก็เริ่มเข้ามา.…

 

เหมือนจะไม่มีอะไร แต่แล้วอ่านๆไปก็เจอ…..

เกือบตกเก้าอี้ 555+

แก้วแว้วไอเดียกระฉูดดีมาก 55

 

หลังจากโดนด่าว่าเป็นโคแล้ว เอ้ย หลังจากถ่ายรูปแล้ว ก็ไปบ้านแบบอังกฤษหลังอื่นๆต่อ

 

บรรยากาศในนี้ไม่ค่อยเหมือนอยู่ในญี่ปุ่นเลย รู้สึกแปลกๆไปอีกแบบ

 

ของที่นี่ก็แพงงงง ขึ้นไปอีก 55+

 

อันนี้ก็เป็นตู้โทรศัพท์แบบของอังกฤษอ่ะๆ มีภาษาญี่ปุ่นตัวเล็กๆแปะอยู่ตรงกระจก มันเขียนว่า “ตู้โทรศัพท์ที่ใช้ในลอนดอน” (ประมาณนั้นอ่ะ)

 

อันนี้ก็เป็นมุมมองจากข้างบน…

ชักเริ่มไม่เหมือนญี่ปุ่นแล้วใช่มะ

 

พอขึ้นไปข้างบนแล้ว ก็สามารถเห็นวิวของเมืองโกเบได้ตามรูปนี้

 

 

บางคนอาจจะกำลังสงสัยว่าข้างในมันมีอะไร… ความจริงมันก็ไม่มีอะไร เป็นห้องๆหน้าตาประมาณนี้

 

นั่นแหละนะ

ขอรูปขวดอีกซักรูป

 

 

พอเดินออกมาก็เจอ Santa Claus ด้วยๆ (ไม่รู้ภาษาไทยสะกดว่ายังไง มันแซนต้า หรือ ซานต้า = =”)

 

แล้วก็….. จบแล้ว สำหรับบ้านอังกฤษ

 

ต่อจากนั้นเราก็ไปเดินในเมืองหน่อยก่อนกลับ

 

ถ้าใครสังเกตรูปหลายๆรูปที่เราเคยอัพจะเห็นว่าทางม้าลายมันใหญ่มากก ความจริงมีใหญ่กว่านี้อีก มีแบบทั้งสี่แยกเป็นทางม้าลายอ่ะ… นึกออกมะ คือคนจะมาเดินบนสี่แยก เดินตรงๆหรือทแยงมุมก็ได้

 

อันนี้เป็น China Town ของโกเบ มีชื่อเสียงโด่งดัง…. แต่เราไม่ได้เข้าไป 55+ มันไม่มีเวลาแล้ว คือจองร้านอาหารไว้ ก็เลยได้แค่ถ่ายรูปข้างหน้าประตู

 

เสร็จแล้วเราก็เดินไปร้านอาหาร ทีนี้ ร้านอาหารมนอยู่ริมทะเล ก็เลยได้เดินชมวิวระหว่างทางไป

 

  

 

รู้สึกว่าเป็นเมืองที่่อะไรก็ดูใหม่ดี อย่างที่บอกไปว่าเพราะเคยมีแผ่นดินไหวใหญ่เมื่อ 15 ปีที่แล้วนี่เอง (1995)

 

เมืองก็เลยต้องถูกสร้างขึ้นใหม่ แต่ว่าเค้าก็มีการทำส่วนนึงเป็น memorial ของแผ่นดินไหวครั้งนั้นด้วย

 

 

พูดถึงเรื่องแผ่นดินไหว… ถ้าจำไม่ผิดปีนึงที่ญี่ปุ่นมีแผ่นดินไหวหลายพันครั้ง (คือคุยกะติวเตอร์)

 

อึ้ง!! (มั้ย) คือตอนเราฟังก็ตกใจว่า ห๊า เค้าก็บอกว่าเป็นแผ่นดินไหวเล็กๆซะเยอะ

 

รุ่นพี่ก็บอกเราว่าอยู่นี่ได้เจอแผ่นดินไหวชัวร์ มีแบบนอนๆอยู่แล้วก็สั่นๆๆ เตียงสั่น ของบนชั้นตกอะไรเงี้ย พี่เค้าก็บอกว่าครั้งแรกๆนี่ก็ตกใจตื่นขึ้นมา แล้วก็ไปหลบอยู่ใต้โต๊ะ แต่พอครั้งหลังๆเริ่มชิน ก็นอนต่อไป เตียงก็สั่นๆไป 55+

 

 

ด้านขวาก็ตรงที่เป็น memorial นี่ก็คือ Kobe Tower

  

วิวตรงนี้สวยมากๆอ่ะ ก็จะมีคนที่แฟนกันมาเดินเป็นคู่ๆ (เห็นแล้วก็เซ็ง 55+)

 

เสร็จแล้วก็ไปกินข้าว… แล้วก็นั่งรถไฟกลับโอซาก้า

 

จะบอกว่าตอนกลับนี่ วิ่งไปสถานีเลยทีเดียว เกือบไม่ทันรถไฟเที่ยวสุดท้าย 55+

ตอนอยู่ในสถานีก็เจอคนเมา เป็นคนแก่ๆคนนึง แบบพอมีผู้หญิงเดินมาก็จะเกิดเข้าไปหาแล้วตะโกนใส่ = =” แล้วนายสถานีมาพาตัวออกไป

 

คืนวันนั้น… โปรแกรมคือไป Game Center ซึ่งมีตู้เกม เกะ โบว์ลิ่ง และอื่นๆอีกมากมาย คือเป็นโปรโมชันบุฟเฟต์ เล่นตั้งแต่เที่ยงคืนถึงเจ็ดโมงเช้า !! อยากไปสาดด คืออยากลองตู้เกมของญี่ปุ่น (ธรรมดาอยู่แต่แถวๆ MBK 55+)

แต่เราไม่ได้ไป T T

 

อย่างที่บอกไป ว่าวันนั้นไข้ขึ้น สภาพพอกลับมาถึงโอซาก้าก็ห้าทุ่มแล้ว รู้สึกไม่ไหว ก็เลยกลับไปนอนที่หอ คนอื่นก็ไปเล่นกันหมดด เซง!!

(แต่อย่างน้อยเราก็รู้ลิมิตตัวเองอ่ะนะ ไม่ได้ฝืนเล่นเกมจนตัวเหลือง 55)

 

คิดว่าคงมีบางคนเข้าใจประโยคในวงเล็บ

 

 

4 พฤษภาคม

โปรแกรมครึ่งเช้าของวันนี้คือ.. นอน!

ก็เพราะว่าเมื่อคืนทุกคนไปเล่นกันถึงเช้ากันหมดอ่ะนะ

 

วันนี้ตอนเช้าเราก็ตื่นมา… คนอื่นที่มันมานอนห้องเราก็ยังหลับไหลอยู่ (คือเราไม่ได้ล็อคห้องไว้ มันจะได้เข้ามาได้ตอนเช้า) ตอนนั้นก็เลยนั่งพิม Golden Week: Part I (มันช่างนานมาแล้วเหลือเกิน 55)

 

ทั้งวันนี้ไม่มีโปรแกรมออกไปไหนเลย มีแค่ตอนบ่ายรุ่นพี่กับรุ่นน้องไปเล่นกีฬากัน แล้วคือเด็กที่ได้ทุนนี้ส่วนใหญ่ก็จะเป็นเด็กมหิดลกับเตรียม (สองรรนี้รวมกันเกิด 90% อ่ะ) ก็เลยมีแข่งมหิดล VS เตรียม 55+ ก็สนุกดีๆๆ เราก็ได้เล่นบาสไปนิดนึง.. แต่เล่นไปแปปเดียว รู้สึกไม่ไหวแหล่วว ก็เลยเลิกเล่น เดี๋ยวจะน็อคซะก่อน

 

ส่วนตอนเย็นก็มีกินอาการไทยจากฝีมือรุ่นพี่หลายๆคน (ขอบคุณมากค้าบ)

(อาจจะรู้สึกแปลกๆนิดนึง เพราะรูปวันนี้ไม่ใช่อาหารญี่ปุ่น 55)

 

 

 

ถ่ายซะน่ากินมั้ยล่ะ 55 แต่อร่อยจริงๆๆๆ

 

จะบอกว่าถ้ามาอยู่ญี่ปุ่นแล้วกินแต่อาหารญี่ปุ่นทุกมื้อมาเดือนนึงแล้ว พอได้กินอาหารแบบไทยหน่อยมันก็ดีเหมือนกัน ได้เปลี่ยนมั่งๆ

 

ส่วนตอนกลางคืน… ปีเรา(น้องมาใหม่) ต้องเสดงละครให้พี่ดู

พวกเราก็มาประชุมกันว่าจะเล่นละครเรื่องอะไรดี เราก็เสนอไปว่า บ้านทรายทอง!! 55+ (บางคนอาจจะไม่รู้ แต่ว่าตั้งแต่ประถมมา เราเป็นคนคิดบทละครเกือบตลอดเลย จนมีมาที่เตรียมนี่แหละที่ไม่ค่อยมีงานแสดงละครเท่าไหร่)

 

เป็นการแสดงที่(พี่บอกว่า)ฮาสาด ! 55+

พี่ๆเค้าบอกว่ารุ่นเราเนี่ย แสดงได้ดีที่สุดที่เคยดูมาแล้ว ทุกคนก็ปลื้มๆๆๆ คือดูว่ารุ่นเราทุกคนกล้าเล่นอ่ะนะ 55 ตอนแรกก็กะว่าจะเล่นล้อเล่นรุ่นพี (คือรุ่นเราแสดงเป็นรุ่นพี่) แต่เราก็คิดว่ามันเป็นไอเดียที่ง่ายเกินไป และเผลอๆรุ่นพี่ก็คงเคยแสดงอย่างงั้นมาแล้ว (ปรากฎว่าพี่เค้าก็เคยแล้วจริงๆ)

 

นี่ก็เป็นรุปถ่ายตอนแสดงจบ

 

พอแสดงเสร็จ.. พี่เค้าก็ขอให้เราออกไป คือพี่เค้าจะมาสรุปงาน Golden Week ปีนี้

 

อย่างที่บอกไปว่าทุกๆปี ปี 1 จะต้องเป็นคนจัดงาน กำหนดแผนการเดินทาง ที่เที่ยว และก็มีหน้าที่พอน้องๆไปที่ต่างๆ แล้วก็เลี้ยงข้าวน้องตลอดตั้งแต่มาถึงญี่ปุ่นจนจบ Golden Week

รุ่นพี่คนนึงจ่ายเงินไป… ถ้าคิดเป็นเงินไทยก็ประมาณหมื่นนึงได้ Oo

(ขอบคุณมากๆๆค้าบบ)

 

เอาจริงๆนะ พี่ไม่ต้องเลี้ยงเราก็ได้แหละ คือเราก็โคตรจะเกรงใจ 55+

แต่ถ้าลองมานึกดูนะ.. ถ้าเราไม่มีรุ่นพี่เนี่ย จะทำยังไง? ตอนมาถึงญี่ปุ่นก็ยังพูดไม่ได้ ดไม่รู้จักสถานที่ ไม่รู้ว่าไปไหนมาไหนยังไง แถมไม่มีอะไรทำด้วย มันก็คงแย่เหมือนกัน

คือคนชาติอื่นๆอิจฉาคนไทยนะ ว่ารุ่นพี่ดีมาก เทคแคร์ตลอด เราว่ามันก็เป็นสิ่งนึงที่ดีของคนไทย คือบางชาตินี่รุ่นพี่เค้าแทบไม่ได้มาหาเลย ไม่ต้องพูดถึงเรื่องช่วยเหลือสิ่งต่างๆเลยด้วย

พอเรามาถึง… พี่เค้าก็พามาที่ห้อง แล้วพวกเราก็ได้รับทีวี หม้อหุงข้าว ตู้เย็น จาน ชาม heater จากพวกพี่ๆ (ยังกะแจกรางวัล gameshow 55) แล้วพี่เค้าก็เก็บข้อสอบเก่าไว้ทุกๆปี มีการสรุป เก็บชีทเรียนไว้หมด พร้อมเฉลย ใส่ลังไว้ให้รุ่นน้อง หนังสือเรียนเราก็ใช้ของพี่เค้า พี่เค้าจดดีมากกกก แบบว่าเราแทบไม่ต้องมาจดเพิ่มเลย ตอนเรียนนี่เพื่อนประเทศอื่นก็ชอบมาดูหนังสือเรา แล้วก็พูดว่า (ฉบับแปล) รุ่นพี่นายดีมากๆๆ

 

จากที่บอกไปตะกี้… ว่าพี่เค้าขอให้พวกเรา(เด็กปี 0)ออกไปข้างนอก เพื่อพี่เค้าจะมาสรุปงาน พี่เค้าบอกว่าอาจจะมีการตำหนิอะไรกันเกิดขึ้น ก็เลยไม่อยากให้รุ่นน้องได้ยิน ความจริงเราก็พอรู้อ่ะนะ ว่าพี่เค้าเตรียมงาน กะจะทำเป็น surprise คงเป็นเพราะเราผ่านงานรับน้องมาเยอะเกินแล้วมั้ง 55

 

ตอนเราออกมาก็มีพี่พาไปเลี้ยงไอติม เสร็จแล้วก็เดินกลับไปที่ห้องเดิม..

ก่อนเข้า พี่เค้าก็บอกให้ปิดตา.. พวกเราก็จับไหล่กันเดินเข้าไป แล้วก็ไดยินเสียงเพลงดังขึ้น… ตาที่ปิดอยู่ก็รู้สึกว่าแสงรอบๆข้างเป็นสีเหลืองส้มๆ แล้วก็มีพี่มาพูดเปิด (ประมาณว่าเป็นพิธีทางการ)

ก็อารมณ์รับน้องตามฉบับอ่ะ คิดว่าทุกคนคงนึกออก

เสร็จแล้วก็จะมีรุ่นพี่อาวุโสมาพูดๆ (อาวุโสในที่นี้คือกำลังเรียนป.โท ป.เอก ไม่ก็ทำงานแล้ว)

ทุกคนก็พูดว่าให้สามัคคีกันไว้ รักกันมากๆ เพราะเราเป็นคนไทยมาอยู่ต่างประเทศด้วยกัน เวลาจะทำอะไรก็นึกถึงประเทศชาติไว้ด้วย เพราะสิ่งที่เราทำ เค้าจะมองว่าเราเป็นประเทศไทยไป

อันนี้รู้สึกว่าจริง เพราะที่หอเราพวกเวียดนามจะทำอาหารบ่อยมาก แล้วก็ไม่ยอมเก็บครัว ทำให้ครัวเน่าา แบบว่าสกปรกมากๆ เป้นที่ครหาของชาติอื่นว่าคนเวียดนามไม่มีระเบียบ

ถึงแม้จะเป็นแค่ไม่กี่คนแต่ก็โดนเหมารวมไปทั้งประเทศเลยทีเดียว = =”

 

หลังจากนั้น ก็เป็นการผูกสายสิญน์ (สะกดยังไงงง T T)

เวลาผูกสายสิญน์เนี่ยก็คือไปนั่งคุยกับพี่ทีละคนๆ แล้วพี่เค้าก็จะผูกให้ๆ ทำให้ได้รู้จักรุ่นพี่ทุกคน แบบว่าจำชื่อ (แต่กว่าจะจำชื่อได้ก็… เหนื่อย 55+ แบบตอนที่เรายังจำชื่อพี่เค้าไม่ได้เราก็เนียนๆไป รอจนมีคนเรียกชื่อพี่เค้าแล้วเราก็พยายามจำ 55)

พูดถึงเรื่องจำชื่อก็… จำชื่อเพื่อนยากเหมือนกันตอนแรก เพราะมันเป็นชื่อภาษาตัวเอง = =”

 

 

รู้สึกว่ามือตัวเองใหญ่…

 

นั่นแหละ.. สรุปคือ ขอบคุณรุ่นพี่มากๆๆๆจริงๆ ถึงแม้จะไม่มีรุ่นพี่คนไหนรู้จักบล็อกเรา 55 (มั้งนะ)

 

เพื่อนๆทุกคนก็มีรับน้องกันไปแล้วนิๆๆๆๆ

จะบอกว่าก่อนเข้าเตรียมอ่ะนะ..คือแบบ เรารู้สึกรักเพื่อนปทุมวันใช่มะ แล้วพอมานี่เหมือนเราจะปิดกั้นตัวเองเรื่องเพื่อนใหม่นิดนึงตอนแรกๆ

ก็ตอนนี้อ่ะนะ.. อยากจะบอกทุกคนว่า หาเพื่อนใหม่ไว้เยอะๆ แต่ก็คุยกับเพื่อนเก่าๆเยอะๆด้วย เพื่อนเก่าอ่ะ ยิ่งเก่า ยิ่งมีค่า รู้มั้ย? :)

 

 

 

 

แค่นี้ก่อนแหละนะ (จบแบบกึ่งมีสาระ กึ่งซึ้ง กึ่งงงๆ 55)

คิดถึงทุกคน!

 

 

 

ป.ล. (ขอเป็นครั้งที่ 3）กรุณาบอกที่อยู่เราหน่อยค้าบ!!! (ถ้าไม่อยากเม้นในบล็อกก็เมล์มาไม่ก็ส่งเป็น personal msg ในเฟสบุ๊คก็ได้ๆ)

ป.ล.2 เมื่อวันศุกร์ไปดูไอรอนแมนมา สนุกดีๆๆ แต่เนื้อเรื่องมั่วมาก 55 ถ้าไม่ได้เป็นพวกบ้าหนัง (แบบเรา) อาจจะไม่เกทหลายๆออย่างที่เค้าใส่เอาไว้ แล้วก็.. ดูโปรแกรมหนังเดือนกรกฎาแล้ว เราอาจจะต้องเข้าโรงหนังทุกอาทิตย์เป็นได้ (เงินกรุ๊ววว!)

—————————————————————————————–

 

ตอบเม้น!!

GUPp* เขียนว่า…

สาดดด อยากลองเดินก้อนหินดูบ้าง
เผื่อชีวิตนี้จะสมหวังกับเค้าบ้าง.. อย่างน้อยก็จะได้มีกำลังใจว่ะ 555+
;P

แล้วแมร่ง ใช้ไปเกือบล้านเยน!! เหมือนโออิชิลุ้นทัวร์ญี่ปุ่นเลย
ฮี่ๆ

ส่วนเรื่องโต๊ะ กับ ชื่อ กุหาไม่เจอว่ะ คือชื่อเมิงมันหลุดไปแล้ว… เจอแต่โต๊ะอีฟสวยอ่ะ ฮ่าๆ ป้ายชื่อด้านหลังก็หลุดไปหมด สงสัยว่าวันสุดท้ายทุกคนจะเกบไปเปนที่ระลึก ;) (มั้ง)
แต่ลืมคุยกับ อ.บัวแก้วว ;P โทดทีๆ เดี๋ยวจะไม่ลืมและ 55+

ยังต้องมาซ้อมไหว้ครูอีก แมร่งงงงง!! ฮ่าๆ
ได้ๆ เราจะรอโปสการ์ดนะเทอออว์ xD

เราขอทายว่า กินไป 22 ครั้งจ้า ; )

ถึง GUPp* :

เออ กุก็ต้องการกำลังใจเหมือนกันแสด!!

ส่วนค่าเนต.. 555+ ใช้โคตรคุ้ม คือไอโฟนเป็นทางเดียวที่กุใช้ติดต่อกับโลกภาพนอกได้ในเวลานั้น

เหมือนจะไม่มีไรตอบมากป้ะ.. วันก่อนพึ่่งคุยเอมกันไปเอง เจอคนโรคจิตด้วยสาด 55+ กุเจอเหมือนมึงมาสองคนแล้วเนี่ย คนแรกที่เป็นฝรั่งอ่ะ จำได้มะๆ

เรียนญี่ปุ่นก็ สู้ๆ หนทางยังอีกยาวไกลน้องเอ๋ย 55 (กุเองก็ยังอีกไกล)

あ い う え お か き く け こ さ し す せ そ は ひ ふ へ ほ

(จำ order ไม่ได้แล้วว่ะ 55)

 

 

Army เขียนว่า…

เย้ เข้าเนตได้ซะที เพิ่งจะเข้ามาได้สดๆร้อนๆเลยนะเนี่ยยยย
ยังไม่ได้อ่านเลย555 ขอเม้นค้างไว้ก่อนละกันนะ ไว้คืนนี้จะมาอ่าน พอดีพรุ่งเน้ไม่มีเรียน55555 วันนี้คงยาวววว

ที่อยุเด๋วส่วไปให้ทีหลังละกันนะ พอดีเราก็ยังไม่รู้เหมือนกัน โชคดีเว้ยยย

ถึง Army :

ได้ข่าวว่า… Army ไม่ได้เป็นคนเขียนเอง แต่เป็น wizard35 มาเขียนใช่มะ 55+

นั่นแหละนะ ตอนนี้รับน้องจบแล้ว.. ว่างๆก็มาอ่านมั่งล่ะ ตั้งใจเรียนๆ ระวังเรื่องค่าไฟด้วย (เดือนนี้แหลกแน่ๆๆๆๆ 5555)

รู้ที่อยู่แล้วก็ส่งมาด้วยนะๆ

 

Kaewaew เขียนว่า…

ชีวิตนศแพทย์ปีหนึ่งเหนื่อย 55 ไม่ใช่เพราะเรียนเหนื่อยนะ
ปั่นจักรยาน เดินเปลี่ยนตึกเรียนจนเหนื่อย เพราะแบบ อะไรไม่รุ้
มันไม่ชินอ่ะเบน แล้วอากาศก้ร้อนสุดๆ บางทีก้แฉะ ฝนตก
เออ วันนั้นน้ำท่วม เห็นน้องๆนิวนี่เดินขึ้นมากันเต็มเลย ตัวเห้เลียปากกันแบล่บๆ
แต่มันก้ไม่ได้เข้ามาใกล้อ่ะนะ
แต่เราว่าก้สนุกดีนะแบบนี้

วันแรกของการเปิดเทอมเปนไรที่แบบ
อยากร้องไห้ คือเราไม่รุ้ว่าตึกอยุ่ไหน
แล้วก้ไปสาย เหงื่อโทรมกาย
แย่มาก ความรุ้สึกตอนนั้น
555
ตอนนี้ก้ดีขึ้นแล้ว แต่รุ้สึกว่าเปนเด็กแว๊น55
ไปไหนมาไหนก้จักรยาน

เริ่มรุ้สึกว่าชีวิตจะเปนลูปเหมือนกันแล้วล่ะเบน
เฮ้อออ เรียนก้ไม่รุ้เรื่อง เรียนแคล เคมี ไรอีกอ่ะ ไม่อยากเรียนแล้ว

อยู่นี่ของกินเยอะอ่ะเบน ของหวานไรงี้แบบ .. 55น้ำหนักไม่ขึ้นนี่ถือว่าเทพสุดๆ

เบนตั้งใจเรียนเน้อออ
แล้วเจอกันเดือนธค.
คิดถึงจ้า

ถึง Kaewaew :

55555555555+

แก้วแว้วว ขำมากๆ จำประโยค “เห็นน้องๆนิวนี่เดินขึ้นมากันเต็มเลย”

สู้ๆเค้าแก้วแว้ว ถือว่าการปั่นจักรยานหาตึกเรียนเป็นการลดน้ำหนักไปในตัว ถ่วงกับปริมาณขนม 55

ฟังดูน่าสนุกดีอ่ะ ได้อยู่กับเพื่อนเยอะๆๆ

เรียนก็สู้ๆๆ แก้วแว้วทำได้อยู่แล้วว! :)

คิดถึงแก้วแว้วเหมือนกันๆๆ  ช่วงหลังๆตอนม.6 นี่ไม่ค่อยได้เจอกันเลยอ่ะ แต่เดี๋ยวธันวานี้เจอกันชัวร์!! ต้องไปเกะด้วยนะๆๆ อยากร้องมาก 55

 

arc เขียนว่า…

ต้องเลทเกมถึงจะโหด 55+ แบบว่าอ่านแล้วมาเม้นทีหลังอะ
ไปวัดอีกละ The Golden Pavilion สีทองสวยดี
คนเยอะอีกแล้ว
มีพวกความเชื่อเยอะดี น่าไปเล่น55+
9แสนจริงอะ ราคามันเวอร์จริงๆ = =

ไม่ได้เริ่มบ่ายหรอก เริ่มตอน 9 โมงอ่ะ แล้วต่อด้วยฟิสิกส์ 4 ชม.(อาร์มลิงอะ แต่เราเรียน2 ชม. 55+)
เอ้อลืมบอกไป ปีหนึ่งเราเรียนเกษตรอ่ะ ก็ดีใกล้บ้าน55+ อาร์มลิงก็ไปอยู่หอมันก็บ่นบอกว่าหอมันมีเนต แต่มันไม่มีคอม = =
ปี2ถึงจะไปเรียนที่พระมงกุฏ ที่โน่นพี่สั่งน้องได้ด้วย แบบทหารอะ = =
ต้องเรียนไปฝึกไปอีก
เกษตรกว้างมาก!!
เราเรียนเช้าทุกวันเลยอ่ะ แต่ยังดีเลิกเ็ร็ว วันอังคารไม่ต้องว่างแล้้ว เลื่อนมากลายเป็นเลิกครึ่งวันไป ตารางเรียนแทบจะเหมือนม.ปลายเลย = = ต่างที่วิชานิดหน่อย
ที่อยู่ส่งไปทางไหนดีอะ
ไปละ โชคดีเน้อ~

ถึง arc :

เลทเกมแล้วถึงจะโหด 55+  ไม่ได้ดอทมาจะสามเดือนแล้วเนี่ยย!! กลับไปความโปรทุกเกมคงหายหมด 55+

ยังไม่เข้าใจว่าทำไมหออาร์มลิงมีเนตแต่ไม่มีคอม มันไม่ได้เอาคอมไปเรอะ?!? แล้วมันอยู่คนเดียวป้ะ หรือมี rooomate

ส่วนที่อยู่ พิมมาเลยก็ได้โมกข์ ไม่ก็ส่งมาเป็น personal msg ในเฟสบุ๊คๆ

โชคดีมีชัย! ไว้ว่างๆมา 5-5 ap กันอีก (หรือจะ 4-4 แบบใช้ปืนก็ได้ 555+)